Μετά το τέλος ενός τεράστιου franchise, είναι σχεδόν δεδομένο ότι δεν θα το αφήσουν πραγματικά να “πεθάνει”. Αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει και με το Stranger Things, το οποίο ολοκληρώθηκε με την 5η σεζόν του και μόλις λίγους μήνες μετά επιστρέφει με το spin-off “Tales From ’85”.
Η νέα αυτή σειρά του Netflix τοποθετείται χρονικά ανάμεσα στη 2η και την 3η σεζόν και ακολουθεί ξανά την γνωστή παρέα. Στα χαρτιά, η ιδέα ίσως να είχε κάποιο ενδιαφέρον. Στην πράξη όμως, από τη στιγμή που ανακοινώθηκε, υπήρχε μια αμφιβολία για το αν έχει πραγματικό λόγο ύπαρξης. Και δυστυχώς, μετά την προβολή, αυτή η αμφιβολία επιβεβαιώνεται.
Η σειρά δεν καταφέρνει να προσφέρει κάτι πραγματικά φρέσκο ή διαφορετικό. Στην ουσία, βλέπουμε ξανά τους χαρακτήρες να αντιμετωπίζουν απειλές, με νέα μεν τέρατα, αλλά χωρίς να αλλάζει ουσιαστικά κάτι στη δομή ή στο ύφος. Είναι σαν να βλέπεις μια “παραλλαγή” όσων έχουμε ήδη δει, απλώς χωρίς το ίδιο βάρος.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι αλλού: τα τεράστια σεναριακά κενά. Υπάρχουν plot holes και αποφάσεις που δεν βγάζουν νόημα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις η σειρά φαίνεται να αγνοεί πλήρως τη συνέχεια της βασικής ιστορίας. Κάποια γεγονότα και εξελίξεις μοιάζουν τόσο σημαντικά που κανονικά θα έπρεπε να έχουν επηρεάσει τη βασική σειρά, όμως δεν αναφέρονται ποτέ.
Αυτό δημιουργεί ένα βασικό ερώτημα που σε ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια: γιατί να επενδύσεις σε ό,τι βλέπεις, όταν ξέρεις ότι δεν έχει καμία ουσιαστική επίδραση; Είναι σαν οι χαρακτήρες να ξεχνούν τα πάντα μόλις τελειώσει η ιστορία.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Mike. Ο τρόπος που γράφεται σε ορισμένες σκηνές δεν ταιριάζει καθόλου με τον χαρακτήρα που γνωρίζουμε από τη βασική σειρά. Υπάρχουν στιγμές που λέει ή κάνει πράγματα που μοιάζουν εντελώς εκτός χαρακτήρα, κάτι που βγάζει τον θεατή από την εμπειρία.
Αντίστοιχα, η Eleven χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της σχεδόν χωρίς περιορισμούς, χωρίς καμία ουσιαστική συνέπεια, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με όσα έχουμε δει στο παρελθόν. Επιπλέον, κάποιες δημιουργίες ή γεγονότα που παρουσιάζονται εδώ δεν εμφανίζονται ποτέ στη βασική σειρά, σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Ακόμα και η απουσία βασικών χαρακτήρων γίνεται αισθητή, ενώ η επιλογή να μην επιστρέψουν οι αρχικοί ηθοποιοί και να αντικατασταθούν από νέες φωνές λειτουργεί μικτά. Υπάρχουν καλές στιγμές, αλλά και περιπτώσεις που απλά δεν “δουλέυει”.
Στα θετικά, η σειρά έχει όμορφο οπτικά αποτέλεσμα. Το animation είναι προσεγμένο, με έντονα χρώματα και αρκετά εντυπωσιακές σκηνές. Επίσης, η προσθήκη της Nikki φέρνει κάτι διαφορετικό στην ομάδα (παρόλο που κι αυτή ξεχνιέται μετέπειτα), με ωραίες αλληλεπιδράσεις και μια φρέσκια δυναμική. Υπάρχουν και κάποιες στιγμές με χιούμορ και μικρά μηνύματα που θυμίζουν το αυθεντικό Stranger Things, αλλά δεν είναι αρκετά για να σώσουν τη συνολική εικόνα.
Στο τέλος της ημέρας, το “Tales From ’85” μοιάζει με μια παραγωγή που έγινε περισσότερο για να κρατήσει ζωντανό το όνομα του franchise, παρά επειδή υπήρχε μια ιστορία που άξιζε να ειπωθεί. Δεν προσθέτει κάτι ουσιαστικό, δεν εξελίσσει τον κόσμο και δεν δικαιολογεί την ύπαρξή του.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το δεις. Είναι ένα spin-off που απλά υπάρχει, ενώ πιθανότατα δεν θα έπρεπε.
