Μετά από τέσσερα χρόνια αναμονής, η 3η σεζόν του Euphoria επιστρέφει με το πρώτο της επεισόδιο και ήδη από την αρχή γίνεται ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μια πολύ διαφορετική κατεύθυνση σε σχέση με ό,τι είχαμε δει μέχρι τώρα.
Η σειρά του HBO, που στις δύο πρώτες σεζόν είχε καταφέρει να κερδίσει και κοινό και βραβεία, επιστρέφει με τεράστια προσμονή. Τα τρέιλερ είχαν ήδη διχάσει αρκετά το κοινό, όμως τίποτα δεν σε προετοιμάζει πραγματικά για το τι βλέπεις στο πρώτο επεισόδιο. Και το βασικό συναίσθημα που μένει στο τέλος είναι ένα: δεν θυμίζει ιδιαίτερα Euphoria.
Για να είμαστε δίκαιοι, οι δύο πρώτες σεζόν ήταν κάτι ξεχωριστό. Ένα high school drama που δεν φοβόταν να δείξει την υπερβολή, την ένταση και το χάος της εφηβείας σε όλα τα επίπεδα. Οπτικά ήταν εντυπωσιακή, με δυνατές ερμηνείες, ιδιαίτερο στυλ και ένα soundtrack που έδενε απόλυτα με την ατμόσφαιρα. Παρά τις υπερβολές της, όλα λειτουργούσαν γιατί εξυπηρετούσαν τον κόσμο που έχτιζε. Είχε έντονη συναισθηματική ταυτότητα και χαρακτήρες που ένιωθες ότι εξελίσσονται πραγματικά μέσα σε αυτό το σκοτεινό περιβάλλον.
Το πρόβλημα είναι ότι η 3η σεζόν, τουλάχιστον στο πρώτο επεισόδιο, μοιάζει να έχει αλλάξει σειρά. Πλέον δεν βλέπουμε εφήβους στο λύκειο, αλλά ενήλικες που έχουν πάρει εντελώς διαφορετικές πορείες στη ζωή τους. Και μαζί με αυτό, αλλάζει και ολόκληρη η ταυτότητα της σειράς.
Αντί για το γνώριμο σχολικό δράμα, έχουμε μια πιο “σκληρή” αφήγηση που θυμίζει περισσότερο crime thriller με ναρκωτικά και υπόγειες καταστάσεις. Σε αρκετές στιγμές, προσωπικά μου έφερε στο μυαλό από Narcos μέχρι και κάτι σαν spin-off του Breaking Bad. Το θέμα όμως είναι ότι, όσο ενδιαφέρον κι αν είναι αυτό σαν ιδέα, δεν μοιάζει πια με Euphoria.
Η ιστορία πλέον φαίνεται να εστιάζει περισσότερο στη Rue, την οποία υποδύεται η Zendaya, και στη νέα της πραγματικότητα. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες υπάρχουν στο background, αλλά το πρώτο επεισόδιο δεν τους δίνει τον χώρο που θα περίμενε κανείς. Εξαίρεση αποτελούν ο Nate και η Cassie, με τον Jacob Elordi και την Sydney Sweeney, όπου η κατάσταση μεταξύ τους συνεχίζει να είναι περίπλοκη και γεμάτη ένταση, αλλά ακόμα δεν ξεκαθαρίζει πλήρως προς τα πού πηγαίνει.
Το βασικό συμπέρασμα από την πρεμιέρα είναι ότι αυτή η σεζόν θέλει να αλλάξει τα πάντα. Από τον τόνο μέχρι τη δομή και την αίσθηση που αφήνει. Το πρόβλημα είναι ότι, σε αυτό το πρώτο επεισόδιο, αυτή η αλλαγή δεν λειτουργεί απαραίτητα υπέρ της σειράς. Λείπει εκείνη η ταυτότητα που έκανε τις προηγούμενες σεζόν να ξεχωρίζουν.
Οι ερμηνείες παραμένουν σε πολύ καλό επίπεδο και αυτό είναι ίσως το μοναδικό στοιχείο που κρατάει τη σύνδεση με το παρελθόν. Όμως το γράψιμο και η συνολική κατεύθυνση δεν καταφέρνουν ακόμα να περάσουν τα ίδια συναισθήματα, ούτε να δημιουργήσουν την ίδια ένταση που είχαμε συνηθίσει.
Μένει να δούμε αν στη συνέχεια η σεζόν θα “δέσει” καλύτερα ή αν τελικά αυτή η νέα προσέγγιση είναι κάτι που θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο τη σειρά από αυτό που την έκανε ξεχωριστή.
