Τα τελευταία χρόνια η Marvel Studios έχει δοκιμάσει την τύχη της με αρκετές σειρές, αλλά οι περισσότερες δεν κατάφεραν να πείσουν. Παραδείγματα όπως το She-Hulk: Attorney at Law και το Secret Invasion έδειξαν ξεκάθαρα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Μέσα σε αυτό το κλίμα, το Daredevil: Born Again ήταν από τις λίγες περιπτώσεις που κατάφεραν να ξεχωρίσουν.
Παρόλα αυτά, ακόμα και η πρώτη σεζόν δεν έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα, μένοντας περισσότερο σε μια “απλά καλή” σειρά. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για να μας κρατήσει μακριά από τη δεύτερη σεζόν, ειδικά όταν μιλάμε για την επιστροφή ενός από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της Marvel.
Ο Daredevil επιστρέφει πιο “φρέσκος”, με νέα στολή και έτοιμος να έρθει ξανά αντιμέτωπος με τον Kingpin, ο οποίος πλέον βρίσκεται σε μια πολύ διαφορετική θέση: αυτή του αγαπητού δημάρχου της Νέας Υόρκης. Και κάπου εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα… γιατί τίποτα δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται.
Το πρώτο επεισόδιο, μέσα σε περίπου 45 λεπτά, προσπαθεί να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Να σε «ξαναβάλει» στο σύμπαν, να παρουσιάσει την πλοκή, να δείξει παλιούς χαρακτήρες αλλά και νέες προσθήκες, και ταυτόχρονα να στήσει παράλληλες ιστορίες. Το αποτέλεσμα; Ένα μπέρδεμα που η σκηνοθεσία όχι μόνο δεν βοηθάει να ξεκαθαρίσει, αλλά σε στιγμές το κάνει και χειρότερο.
Αυτό είναι κάτι που υπήρχε και στην πρώτη σεζόν και, δυστυχώς, συνεχίζεται. Οι σεναριακές ευκολίες δεν λείπουν, και πολλές φορές η σειρά φαίνεται να ανοίγει περισσότερα από όσα μπορεί να διαχειριστεί. Παρόλα αυτά, το επεισόδιο βλέπεται ευχάριστα.
Οι ερμηνείες παραμένουν σε καλό επίπεδο, οι σκηνές μάχης είναι δυνατές και η βασική κόντρα ανάμεσα στον Daredevil και τον Fisk εξακολουθεί να έχει ενδιαφέρον. Υπάρχει μια βάση που κρατάει τη σειρά όρθια, ακόμα κι όταν το σενάριο μπερδεύεται.
Το θέμα είναι ότι αν το πρώτο επεισόδιο είναι ενδεικτικό για το τι θα ακολουθήσει, τότε φαίνεται πως η σεζόν θα ανοίξει ακόμη περισσότερα μέτωπα. Το ερώτημα είναι αν θα καταφέρει να τα μαζέψει όλα και να δώσει ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα μέχρι το τέλος.
Ένα μικρό αλλά ενδιαφέρον (και κάπως αστείο) στοιχείο είναι η χρήση των ελληνικών στο επεισόδιο. Ακούγονται αρκετές φορές, αλλά τις περισσότερες… είναι περισσότερο για γέλια παρά για κάτι ουσιαστικό.
Συνολικά, το ξεκίνημα της 2ης σεζόν του Daredevil: Born Again δεν απογοητεύει, αλλά ούτε και εντυπωσιάζει. Είναι μια καλή αρχή με προβλήματα που έχουμε ξαναδεί. Το αν θα εξελιχθεί σε κάτι καλύτερο, μένει να φανεί στα επόμενα επεισόδια.
