Το The Boys ήταν πάντοτε μια σειρά εντελώς διαφορετική από τις υπόλοιπες superhero παραγωγές. Από τα πρώτα κιόλας επεισόδια είχε σοκάρει πολύ κόσμο, ειδικά όσους δεν είχαν ιδέα τι πήγαιναν να δουν. Η ωμή βία, το ακραίο gore, το καφρικό χιούμορ και ο τρόπος που σατίριζε τον κόσμο των superheroes την έκαναν να ξεχωρίσει αμέσως.
Και για τρεις σεζόν, αυτό λειτουργούσε σχεδόν άψογα.
Όμως η 4η σεζόν ήταν η πρώτη φορά που η σειρά έδειξε ξεκάθαρα σημάδια κόπωσης. Υπήρχαν στιγμές που το The Boys έμοιαζε πραγματικά κουρασμένο και σε κάποια σημεία ακόμα και… βαρετό. Και το “βαρετό” είναι ίσως η τελευταία λέξη που θα περίμενε κανείς να χρησιμοποιήσει για αυτή τη σειρά. Έτσι, η 5η και τελευταία σεζόν είχε ένα πολύ δύσκολο έργο μπροστά της: να διορθώσει τα προβλήματα της προηγούμενης και ταυτόχρονα να προσφέρει ένα φινάλε αντάξιο της πορείας της σειράς.
Το κατάφερε όμως;
Η αλήθεια είναι πως το ξεκίνημα της σεζόν ήταν αρκετά δυνατό. Τα πρώτα επεισόδια είχαν ένταση, ενδιαφέρουσες εξελίξεις και αρκετές ανατροπές που σε έκαναν να πιστεύεις ότι το The Boys επέστρεψε πραγματικά στα καλύτερά του. Το βασικό concept της σεζόν είχε ενδιαφέρον, οι χαρακτήρες βρίσκονταν σε ακραίες καταστάσεις και γενικά υπήρχε η αίσθηση ότι όλα οδηγούνται σε κάτι μεγάλο.
Ωστόσο, όσο πλησίαζε το τέλος, η σειρά άρχισε να παίρνει μια αρκετά περίεργη τροπή.
Κάποια γεγονότα δεν έβγαζαν απόλυτο νόημα, ενώ άλλες εξελίξεις απλά δεν λειτουργούσαν όσο καλά θα έπρεπε. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν ακριβώς στο πιο σημαντικό σημείο της ιστορίας, εκεί όπου η σειρά έπρεπε να “δέσει” όλα όσα έχτιζε τόσα χρόνια.
Ναι, υπάρχουν ακόμα πολύ καλές στιγμές. Υπάρχουν σκηνές που θυμίζουν το παλιό, καλό The Boys, με το γνωστό χάος, τη βία και το σκοτεινό χιούμορ να λειτουργούν ξανά εξαιρετικά. Ο Antony Starr συνεχίζει να είναι τρομακτικά καλός ως Homelander και σε αρκετές στιγμές κουβαλάει σχεδόν μόνος του ολόκληρη τη σειρά. Αλλά ακόμα κι αυτό δεν ήταν αρκετό για να σώσει πλήρως την κατάσταση.
Το φινάλε προσπαθεί ξεκάθαρα να δώσει ένα μεγάλο και συναισθηματικό κλείσιμο, όμως προσωπικά δεν θεωρώ ότι καταφέρνει να προσφέρει το τέλος που πραγματικά άξιζε αυτή η σειρά. Δεν είναι από τα χειρότερα φινάλε που έχουμε δει ποτέ, σε καμία περίπτωση. Αλλά για μια σειρά σαν το The Boys, που για χρόνια ξεχώριζε τόσο πολύ από τον ανταγωνισμό, οι προσδοκίες ήταν πολύ μεγαλύτερες.
Το μοναδικό στοιχείο που με ικανοποίησε πραγματικά είναι ότι σχεδόν κάθε βασικός χαρακτήρας καταλήγει εκεί που “πρέπει” να καταλήξει. Οι επιλογές και οι πράξεις τους έχουν συνέπειες και αυτό είναι κάτι που η σειρά χειρίζεται σωστά.
Από την άλλη όμως, κάποια από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ιστορίας δεν εξηγούνται όσο καλά θα έπρεπε. Και όταν μιλάμε για πράγματα που καθορίζουν ουσιαστικά ολόκληρο το τέλος της σειράς, αυτό γίνεται μεγάλο πρόβλημα. Επιπλέον, ορισμένοι θάνατοι βασικών χαρακτήρων μοιάζουν αρκετά βιαστικοί, σε σημείο που αντί να σε σοκάρουν ή να σε επηρεάζουν συναισθηματικά, περνούν σχεδόν αδιάφορα.
Με λίγα λόγια, η τελευταία σεζόν του The Boys δεν ήταν τελικά αυτό που πολλοί περίμεναν. Ξεκίνησε δυνατά και έδειξε ότι μπορούσε να διορθώσει τα λάθη της 4ης σεζόν, όμως η πορεία που πήρε αργότερα το σενάριο προσωπικά δεν με κέρδισε. Παρ’ όλα αυτά, τουλάχιστον κατάφερε να δώσει στους χαρακτήρες ένα τέλος που, σε μεγάλο βαθμό, τους άξιζε.
