Η νέα ταινία Elden Ring του Alex Garland εξελίσσεται σε ένα από τα πιο φιλόδοξα και ακριβά εγχειρήματα της A24, καθώς το κόστος παραγωγής της φέρεται να έχει εκτοξευθεί στα 200 εκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, το ποσό είναι σχεδόν διπλάσιο από τις αρχικές εκτιμήσεις, οι οποίες έκαναν λόγο για περισσότερα από 100 εκατομμύρια. Η ταινία εξακολουθεί να έχει προγραμματιστεί για τις 3 Μαρτίου 2028.
Η παραγωγή ολοκλήρωσε τα γυρίσματά της στο Ηνωμένο Βασίλειο έπειτα από τέσσερις μήνες, όμως απομένει εκτεταμένη δουλειά στα οπτικά εφέ (VFX), η οποία αναμένεται να κοστίσει ακριβά.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επένδυσης, η προηγούμενη ακριβότερη παραγωγή της A24 ήταν το Marty Supreme με προϋπολογισμό 70 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ το Civil War, επίσης του Garland, είχε κοστίσει περίπου 50 εκατομμύρια. Με βάση τον συνηθισμένο κανόνα του Χόλιγουντ, σύμφωνα με τον οποίο μια ταινία χρειάζεται έσοδα περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερα από το κόστος της για να φτάσει στο σημείο ισορροπίας, το Elden Ring θα πρέπει να συγκεντρώσει περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως για να καλύψει τα έξοδά του.
Η ειρωνεία είναι πως, ενώ τα μεγάλα στούντιο προσπαθούν να ακολουθήσουν τη συνταγή επιτυχίας της A24, η ίδια η εταιρεία στρέφεται σε στοιχεία των μεγάλων παραγωγών: δημοφιλές videogame, προβολές IMAX, εκτεταμένα γυρίσματα και προϋπολογισμό εννέα ψηφίων.
Ο Garland αντιμετωπίζει το πρότζεκτ ως προσωπικό καλλιτεχνικό όραμα. Έγραψε ένα σενάριο 160 σελίδων και ταξίδεψε στην Ιαπωνία για να εξασφαλίσει την έγκριση του Hidetaka Miyazaki. Το καστ περιλαμβάνει τους Kit Connor, Cailee Spaeny, Ben Whishaw, Nick Offerman και Jonathan Pryce, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αναμένεται να κατευθυνθεί στα οπτικά εφέ και στη δημιουργία ενός εντυπωσιακού fantasy κόσμου.
Αν το Elden Ring πετύχει εμπορικά, η A24 θα μπορούσε να εδραιωθεί ως ένα πραγματικά μεγάλο κινηματογραφικό στούντιο. Αν όμως αποτύχει, το τεράστιο κόστος του ενδέχεται να μετατρέψει την ταινία σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα υπερβολικά φιλόδοξων παραγωγών που δεν δικαιώθηκαν ποτέ.
